ORIENTACJA PRZESTRZENNA Z UŻYCIEM BIAŁEJ LASKI

Jesteś niewidomym człowiekiem? Bądź niezależnym, niewidomym człowiekiem dzięki białej lasce.

Dlaczego niewidomi używają białej laski?

Osoby widzące aby orientować się w przestrzeni i sprawnie się w niej poruszać, na ogół nie muszą korzystać ze specjalnych technik, nie potrzebują żadnych pomocy (niekiedy osoby o obniżonej sprawności fizycznej lub ludzie starsi używają lasek, podpórek w postaci kul).

W przypadku osób niewidomych i słabowidzących sytuacja ta jest diametralnie inna.

Fragment nóg i białej laski na tle morza i piasku.

Najbardziej znaną, powszechną i dostępną pomocą, wykorzystywaną przez osoby niewidome i słabowidzące do samodzielnego poruszania się, jest biała laska. Może z niej korzystać małe dziecko, uczeń szkoły podstawowej a także osoba dorosła. Wiek w tym wypadku nie ma znaczenia, ważne jest odpowiednie przeszkolenie i trening w tym zakresie. Pomoc ta od dawna uznawana jest za skuteczny środek pomagający niewidomym w samodzielnym poruszaniu się. Od 1931 roku, kiedy to Guilly d’Herbemont rozpowszechniła pomysł używania białej laski, powstały różne jej typy i rodzaje.

Rodzaj laski to jednak nie wszystko. Trzeba ją także umiejętnie dobrać do wzrostu oraz nauczyć się z niej prawidłowo korzystać. Bardzo ważne jest także przełamanie lęku i oporu przed korzystaniem z białej laski

Dla kogo jest szkolenie z zakresu orientacji przestrzennej przy pomocy białej laski?

Szkolenie kierowane jest do tych, którzy:

  • tracą wzrok i chcieliby się przygotować do nowej sytuacji,
  • są niewidomi, a mimo to chcieli by być samodzielni i niezależni,
  • nie potrafią się samodzielnie poruszać przy pomocy białej laski, a chcieliby zyskać tę umiejętność, i dzięki temu być bardziej niezależnymi,
  • poruszają się z białą laską, lecz chcieliby poznać nowy teren,
  • są zirytowani brakiem umiejętności oraz możliwości samodzielnego przemieszczania się i chcieli by poczuć się swobodnie dzięki umiejętności samodzielnego poruszania się przy pomocy białej laski,
  • chcieliby kiedy tylko zechcą potrafić wyjść z domu by np. załatwić jakąś urzędową sprawę, iść na mecz czy koncert, spotkać się ze znajomymi itp.

Szkolenie z zakresu orientacji przestrzennej porusza następującą problematykę:

  • Wsparcie psychologiczne w zakresie zrozumienia potrzeby urzywania białej laski i przełamania oporów wewnętrznych przed tym.
  • Nauka schematu ciała.
  • Nauka pojęć przestrzennych określających relacje osoba – przedmiot oraz przedmiot – przedmiot.
  • Poruszanie się z przewodnikiem.
  • Co to jest biała laska dla osoby niewidomej i słabowidzącej.
  • Jakie są rodzaje i z czego są zrobione białe laski.
  • Poruszanie się z białą laską.
  • Techniki poruszania się z białą laską: dotykowa, stałego kontaktu, diagonalna.
  • Techniki wykorzystywane w danym otoczeniu np.: technika wchodzenia po schodach tradycyjnych i ruchomych, technika wsiadania do autobusu, technika znajdowania wolnego miejsca w pojeździe, technika przechodzenia przez drzwi, technika poruszania się przy przechodzeniu przez ulicę itp.).
  • Wykorzystanie informacji z otoczenia jak np.: przeciąg, wiatr, faktura
    podłoża, akustyka pomieszczenia itp.
  • Wykorzystanie pozostałych zmysłów, a w szczególności słuchu.

Jak przebiega kurs?

Kurs w głównej mierze składa się z zajęć praktycznych. Całość jest ułożona w taki sposób, aby uczeń był coraz bardziej samodzielny, a jednocześnie czuł się i poruszał bezpiecznie. Dlatego też na początku ćwiczenia odbywają się w terenie znanym, w pierwszej fazie w obiektach zamkniętych (budynki – dom, szkoła itp.), w drugiej fazie w terenie otwartym (dzielnica mieszkaniowa, punkty usługowe – sklepy). Później zajęcia koncentrują się na poznaniu różnych środków transportu (autobus, tramwaj, pociąg), aby mogły przenieść się w teren bardziej skomplikowany (centrum miasta, dojazd do szkoły, pracy itp.).
Stopniowanie trudności na zajęciach dotyczy także pomocy udzielanej przez nauczyciela orientacji przestrzennej. W początkowej fazie ćwiczeń instruktor jest blisko ucznia, tak aby miał z nim łatwy kontakt słowny (na tym etapie nauczyciel asekuruje, daje objaśnienia słowne i dotykowe, koryguje błędy). Na dalszych etapach nauki odległość ta się stale zwiększa (oczywiście jeśli uczeń jest już na to gotowy). Nauczyciel daje więcej samodzielności, pozwala popełniać błędy i interweniuje tylko wtedy, gdy jest taka potrzeba (np.: gdy uczeń zgubił orientację w terenie w wyniku jakiegoś nagłego zakłócenia). W końcowej fazie ćwiczeń rola nauczyciela polega głównie na obserwacji umiejętności ucznia podczas poruszania się w określonym terenie (uczeń i nauczyciel umawiają się w jakimś punkcie docelowym np.: bankomat). Drogę do tego miejsca uczeń pokonuje samodzielnie, polegając jedynie na swoich umiejętnościach, nauczyciel z pewnej odległości obserwuje. Dopiero w punkcie docelowym daje wskazówki, uwagi.

Nieco inaczej wygląda trening kursanta słabowidzącego. W zależności od posiadanych możliwości wzrokowych, taka osoba w niektórych sytuacjach korzysta z białej laski, np.: przejście przez ulice, zatłoczony korytarz itp. Natomiast w innych sytuacjach będzie posługiwać się różnymi rodzajami pomocy, ułatwiającymi widzenie (pomoce optyczne, elektroniczne).

Gdzie odbywają się zajęcia?

Zajęcia odbywają się wyłącznie indywidualnie w wybranym przez kursanta miejscu, z wyjątkiem części psychologicznej, z zakresu której zajęcia odbywają się w określonych przez nas placówkach.

Kto prowadzi szkolenie?

Prowadzący to profesjonaliści – nauczyciele orientacji przestrzennej (absolwenci kierunku tyflopedagogika na Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie).

Jak długo trwa szkolenie?

Kurs jest rozłożony w czasie. Jego czas zależy od potrzeb uczestnika. Częstotliwość i długość trwania jednej sesji dopasowane są do możliwości rozwojowych i potrzeb ucznia.

Zainteresowało Cię to? Chcesz się dowiedzieć więcej? Napisz teraz!

Podaj prosimy:

Imię i nazwisko (wymagane)

Adres poczty elektronicznej 'e-mail' (wymagane)

Temat wiadomości 'w jakiej sprawie Piszesz' (wymagane)

Treść wiadomości (wymagane)



Komentarze są zamknięte.